De prijs van een ton CO2 kan het klimaat maken - of breken

Verdieping / uitleg

Emissiebeprijzing Het is misschien wel de belangrijkste prijs ter wereld: die van CO2. Om het klimaat te redden, zijn hogere CO2-prijzen nodig: voor bedrijven, én voor burgers. Maar politici vrezen de kiezer. En dreigt er straks een klimaathandelsoorlog?

Een „mokerslag”, waardoor het klimaatbeleid „aan diggelen” ligt. Zo luidde het commentaar van de Zwitserse krant Neue Zürcher Zeitung na een referendum in juni. Die volksraadpleging verdient alsnog een plekje in de schijnwerpers. Want in wezen ging die over één van de grote economisch-politieke vraagstukken van deze tijd: wie gaat er hoeveel betalen voor de uitstoot van CO2, nu de economie zo snel mogelijk CO2-vrij moet worden?

Met 51,6 procent van de stemmen wezen de Zwitsers een politiek breed gedragen voorstel af om de CO2-uitstoot in 2030 te halveren ten opzichte van 1990. Verzet riep vooral de verhoging van CO2-belastingen op, bedoeld om vervuilende activiteiten te ontmoedigen. Huishoudens zouden per ton CO2 maximaal 210 Zwitserse frank (194 euro) gaan betalen.

Wat dat in de praktijk zou betekenen? Een gemiddeld Zwitsers gezin, mét benzineauto en zonder zonnepanelen dat jaarlijks één vliegreis maakt in Europa, zou daarmee zo’n 90 euro per jaar extra kwijt zijn, zo berekende de regering.

Flourish logoA Flourish chart

Dát pikten de meeste kiezers niet in het Alpenland, ook al is de gemiddelde temperatuur nu al met 2 graden gestegen – dubbel zoveel als gemiddeld op aarde – en zijn de gletsjers aan het smelten.

Dit toont aan hoe lastig het is om de maatschappelijke schade van CO2-uitstoot – de ontwrichting van het klimaat – te vertalen in een prijs die burgers, consumenten en bedrijven betalen. Dát die prijs betaald moet gaan worden, dat zegt een groeiend koor van economen, politici en internationale organisaties. De afgelopen zomer won het idee van CO2-beprijzing terrein, ondanks het Zwitserse ‘nee’.

De Europese Commissie stelde voor het emissiehandelsysteem, waarin CO2-emissierechten voor de industrie worden verhandeld volgens een marktprijs, aan te scherpen en uit te breiden. Intussen lanceerde China zijn eigen emissiehandelsysteem. En het Internationaal Monetair Fonds stelde een internationale bodemprijs voor CO2 voor.

Wat is nu precies de ‘prijs’ van CO2? Die wordt berekend per ton. Een ton CO2 is, bijvoorbeeld, de uitstoot na het rijden van 6.000 kilometer in een benzineauto met een verbruik van 1 op 15. Een jaar aardgasgebruik van een gemiddeld huis levert 2,5 ton CO2-uitstoot op.

Documenten

Bron: NRC

tinyurl: link